Architektura przedsiębiorstwa (EA) to złożona i wieloaspektowa dziedzina, a w jej centrum znajduje się pojęcie krajobrazu EA. Krajobraz EA obejmuje kompleksowy zestaw opisów architektonicznych, które definiują architekturę organizacji. Jednak ważne jest uświadomienie sobie, że krajobraz EA nie jest jednym jednolitym obiektem, lecz zbiorem różnych modeli i perspektyw architektonicznych, każdy dostosowany do spełnienia określonych potrzeb i wymagań.
Organizowanie i wypełnianie krajobrazu EA
Zrozumienie i organizowanie krajobrazu EA jest podstawą procesu architektonicznego. Oto kilka kluczowych kwestii:
- Wypełnianie krajobrazu EA:
- Każna inicjatywa skierowana na rozwój i utrzymanie EA przyczynia się do krajobrazu EA.
- W czasie, w miarę wykonywania wielu działań, krajobraz EA ewoluuje, dostosowuje się i uaktualnia.
- Pojęcie iteracji, zintegrowane w ramach frameworku TOGAF, odnosi się do tej dynamicznej natury.
- Projekty architektoniczne i krajobraz EA:
- Zamiast postrzegać iterację wyłącznie jako ponowne ustawienie i powtarzanie kroków Metody Rozwoju Architektury (ADM), rozważ połączenie jej z pojęciem projektu architektonicznego.
- Każdy projekt architektoniczny celowo rozwija część krajobrazu EA w celu spełnienia określonych potrzeb.
- Z kontekstem poprzedniej architektury, projekt dopasowuje i potencjalnie modyfikuje elementy w krajobrazie EA.
- Elementy wypełnionego krajobrazu EA:
- Gdy krajobraz EA jest wypełniony, zawiera opisy, ograniczenia i wytyczne.
- Powtarzane zbieranie informacji, analiza, przegląd i zatwierdzanie są niezbędne do pewnego podejmowania decyzji.
- Istniejące decyzje, wytyczne i ograniczenia wpływają na ciągły rozwój architektury.
- Najlepsze praktyki podkreślają minimalne zbieranie informacji i analizę, skupiając się na rozwiązywaniu natychmiastowych pytań.
Cztery niezależne cechy krajobrazu EA:
-
- Zasięg: odnosi się do zakresu tematycznego projektu architektonicznego. Może obejmować dziedziny, organizacje i inicjatywy, tworząc hierarchię określonych obszarów tematycznych.
- Poziom szczegółowości: architekci powinni rozwijać do najmniejszego poziomu szczegółowości wymaganego do osiągnięcia celu projektu architektonicznego.
- Czas: każdy projekt rozwoju architektury ma horyzont planowania — moment, w którym oczekuje się osiągnięcia architektury docelowej. Rozważanie dynamicznego przyszłości jest kluczowe.
- Aktualność: opisy architektoniczne, specyfikacje i perspektywy są tworzone z konkretnym celem. Uznawanie ich aktualności pomaga określić, czy wymagają przeglądu lub wymiany.
Przejście przez złożoność
Ważne jest, by pamiętać, że krajobraz EA nie jest czysto ograniczonym obszarem; raczej przypomina skupiony ośrodek z wydłużeniami rozchodzących się w różnych kierunkach. Jako architekci musimy być gotowi na przebywanie tej złożoności i dostosowywać nasz podejście odpowiednio, wykorzystując kluczowe zasady i cechy wymienione powyżej.