Co to jest modelowanie przypadków użycia
Przypadki użycia są ważnym narzędziem w dziedzinie rozwoju oprogramowania, ponieważ pomagają określić sposób, w jaki użytkownik będzie interagował z konkretnym systemem. Zapewniają jasny i zwięzły sposób dokumentowania funkcjonalności systemu i mogą być wykorzystywane do zapewnienia, że deweloperzy tworzą oprogramowanie spełniające potrzeby jego zamierzonych użytkowników. Podczas tworzenia przypadków użycia ważne jest, aby je strukturyzować w sposób ułatwiający ich zrozumienie i implementację. Jednym ze sposobów na osiągnięcie tego celu jest wykorzystanie pojęć przypadków podstawowych, dołączanych i rozszerzonych.
Przypadki podstawowe:
Przypadki podstawowe reprezentują podstawową funkcjonalność systemu. Są podstawowymi elementami, które definiują, co system może robić. Przypadki podstawowe są zazwyczaj wykorzystywane do przedstawienia głównych funkcji systemu i często są najważniejszymi przypadkami użycia w systemie. Podczas tworzenia przypadków podstawowych ważne jest, aby były proste i łatwe do zrozumienia. Powinny być zapisane w sposób łatwy do śledzenia i być jak najbardziej zwięzłe.
Przypadki dołączane:
Przypadki dołączane służą do przedstawienia funkcjonalności wspólnej dla wielu przypadków użycia. Pozwalają uniknąć powtarzania tej samej funkcjonalności w wielu przypadkach użycia, zamiast tego odwołując się do jednego przypadku użycia zawierającego wspólne funkcje. Może to pomóc zmniejszyć złożoność przypadków użycia i ułatwić ich zrozumienie oraz utrzymanie. Podczas tworzenia przypadków dołączanych ważne jest, aby funkcjonalność dołączona była jasno zdefiniowana i łatwa do zrozumienia. Należy również upewnić się, że przypadek dołączany jest zapisany w sposób ułatwiający jego ponowne wykorzystanie.
Przypadki rozszerzające:
Przypadki rozszerzające służą do przedstawienia funkcjonalności opcjonalnej lub warunkowej. Pozwalają zdefiniować funkcjonalność, która jest używana tylko w określonych warunkach lub gdy użytkownik decyduje się skorzystać z konkretnej funkcji. Podczas tworzenia przypadków rozszerzających ważne jest, aby rozszerzona funkcjonalność była jasno zdefiniowana i łatwa do zrozumienia. Należy również upewnić się, że przypadek rozszerzający jest zapisany w sposób ułatwiający zrozumienie jego relacji do przypadku podstawowego.
Punkt rozszerzenia w diagramie przypadków użycia
Punkt rozszerzenia w diagramie przypadków użycia reprezentuje punkt w przypadku użycia, w którym zachowanie może być rozszerzone lub zmodyfikowane przez inny przypadek użycia. Jest to konkretny punkt wewnątrz przypadku użycia, w którym przypadek rozszerzający może być połączony w celu dostarczenia dodatkowej lub opcjonalnej funkcjonalności.
Punkt rozszerzenia to oznaczony strzałka łącząca przypadek użycia z punktem rozszerzenia w innym przypadku użycia, wskazując punkt, w którym przypadek rozszerzający może być dołączony. Jest przedstawiony jako mały okrąg z nazwą lub numerem, który identyfikuje punkt, w którym następuje rozszerzenie.
Punkty rozszerzenia są identyfikowane w trakcie fazy analizy i projektowania cyklu życia oprogramowania. Zazwyczaj są definiowane w przypadku podstawowym z opisem scenariusza rozszerzenia i warunków, przy których punkt rozszerzenia może zostać wywołany.
Punkt rozszerzenia pozwala na włączenie nowej funkcjonalności lub zachowań, które nie były zawarte w pierwotnym przypadku użycia, bez modyfikowania samego przypadku podstawowego. Ten modułowy podejście do projektowania przypadków użycia ułatwia modyfikację i rozszerzanie funkcjonalności systemu w miarę zmiany wymagań.
Strukturyzowanie przypadków użycia:
Podczas strukturyzowania przypadków użycia ważne jest, aby mieć na uwadze pojęcia przypadków podstawowych, dołączanych i rozszerzonych. Należy zacząć od zdefiniowania przypadków podstawowych, które reprezentują podstawową funkcjonalność systemu. Następnie można zdefiniować przypadki dołączone reprezentujące wspólne funkcje oraz przypadki rozszerzające reprezentujące funkcje opcjonalne lub warunkowe. Ważne jest, aby przypadki użycia były dobrze zdefiniowane i łatwe do zrozumienia. Należy również upewnić się, że przypadki użycia są uporządkowane w sposób ułatwiający zrozumienie ich wzajemnych relacji.
Przypadki dołączone ATM – przypadek użycia Logowanie
Relacja przypadków użycia <<include>> służy do przedstawienia włączenia jednego przypadku użycia w drugim. W kontekście systemu bankomatu przypadek użycia logowania jest dołączany do innych przypadków użycia, takich jak Wypłata gotówki, Wpłata środków i Sprawdzenie salda, ponieważ te przypadki użycia wymagają od użytkownika najpierw zautoryzowania się poprzez proces logowania.
Innymi słowy, przypadek użycia Wypłata gotówki można traktować jako przypadek podstawowy, który wymaga, by użytkownik był zalogowany przed jego wykonaniem. W tym scenariuszu przypadek użycia Logowanie jest przypadkiem dołączonym, ponieważ musi być włączony w przypadek użycia Wypłata gotówki w celu ukończenia transakcji. Zapewnia to, że tylko zautoryzowani użytkownicy mogą wypłacać gotówkę z kont.
Z ogólnego punktu widzenia przypadek użycia Logowanie jest przypadkiem dołączonym w większości innych przypadków użycia systemu bankomatu, ponieważ uwierzytelnianie jest wymagane przed większością transakcji.
Przypadki rozszerzające ATM – przypadek użycia Nieprawidłowe hasło lub Anulowanie
Przypadek użycia Logowanie zwykle ma przypadek rozszerzający dla Nieprawidłowego hasła, który obsługuje sytuację, w której użytkownik wpisuje niepoprawne hasło. Ten przypadek użycia może dostarczyć użytkownikowi informację o błędzie i poprosić go o ponowne wpisanie hasła lub jego zresetowanie, jeśli to konieczne.
Przypadek użycia Logowanie może również mieć przypadek rozszerzający dla Anulowania, który obsługuje sytuację, w której użytkownik decyduje się anulować proces logowania przed jego zakończeniem. Ten przypadek użycia może zakończyć proces logowania i przywrócić użytkownika do głównego menu lub stanu bezczynności bankomatu.
Oba przypadki rozszerzające – Nieprawidłowe hasło i Anulowanie – mogą pomóc poprawić użyteczność systemu bankomatu i zapewnić lepsze doświadczenie użytkownika dla klientów.
Wnioski:
Strukturyzowanie przypadków użycia za pomocą przypadków podstawowych, dołączanych i rozszerzonych to skuteczny sposób tworzenia jasnych i zwięzłych przypadków użycia, które są łatwe do zrozumienia i implementacji. Korzystając z tego podejścia, możesz tworzyć przypadki użycia, które dokładnie odzwierciedlają funkcjonalność systemu, unikając niepotrzebnej złożoności i powtarzania wysiłku. Niezależnie od tego, czy jesteś deweloperem oprogramowania, analitykiem biznesowym czy menadżerem projektu, to podejście może pomóc Ci stworzyć wysokiej jakości oprogramowanie spełniające potrzeby jego zamierzonych użytkowników.