W rozwoju oprogramowania historie użytkownika i przypadki użycia to dwie często stosowane techniki do zapisywania i opisywania wymagań z perspektywy końcowych użytkowników. Choć obie techniki służą do opisywania wymagań użytkownika, mają pewne kluczowe różnice, które sprawiają, że są odpowiednie dla różnych sytuacji. W tym artykule omówimy historie użytkownika w porównaniu do przypadków użycia, ich różnice oraz kiedy stosować każdą z nich.
Historie użytkownika
Historie użytkownika to technika używana do opisywania potrzeb użytkownika lub wymagań biznesowych w prosty i zwięzły sposób. Zazwyczaj są zapisywane według prostego szablonu: „Jako <użytkownik>, chcę <cel/marzenie>, aby <powód/benefit>”. Na przykład: „Jako klient, chcę móc przeglądać historię swoich zamówień, aby móc śledzić moje poprzednie zakupy.”
Historie użytkownika zazwyczaj stosuje się w metodologiach Agile, takich jak Scrum lub Kanban, gdzie wymagania są zapisywane w sposób iteracyjny i stopniowy. Celem historii użytkownika jest zapisanie małego, oddzielnego fragmentu funkcjonalności, który może zostać dostarczony w jednej iteracji lub sprintie. Historie użytkownika często zapisuje się na kartkach lub notesach i służą do prowadzenia rozmów między zespołem programistycznym a stakeholderami.
Jedną z zalet historii użytkownika jest ich łatwość zrozumienia i możliwość ich napisania przez każdego, w tym przez stakeholderów niebędących technikami. Skupiają się na potrzebach użytkownika i są pisane językiem zrozumiałym dla wszystkich. Historie użytkownika są również elastyczne i mogą być łatwo modyfikowane lub ponownie priorytetyzowane w miarę zmiany wymagań.
Jednak historie użytkownika mają pewne ograniczenia. Nie dają kompletnego obrazu systemu ani jego funkcjonalności, a także nie opisują interakcji między użytkownikami a systemem. Nie podają również jasnej definicji kryteriów akceptacji ani przypadków testowych.
Przypadki użycia
Przypadki użycia to technika używana do opisywania interakcji między użytkownikiem a systemem. Zazwyczaj opisują serię kroków, które użytkownik wykonuje, aby osiągnąć określony cel, wraz z reakcjami systemu na każdy krok. Przypadki użycia zazwyczaj są zapisywane językiem bardziej formalnym, używając szablonu zawierającego listę aktorów, warunków wstępnych, wyzwalaczy, kroków i stanów końcowych.
Na przykład przypadkiem użycia dla strony e-commerce może być „Złożyć zamówienie”. Ten przypadek użycia opisuje kroki, które użytkownik wykonuje, aby złożyć zamówienie, takie jak wybór produktów, wpisanie informacji o wysyłce i wpisanie danych płatności. Przypadek użycia opisuje również reakcje systemu na każdy krok, takie jak weryfikacja informacji użytkownika, obliczanie całkowitej kwoty zamówienia i generowanie potwierdzenia e-mailowego.
Przypadki użycia często stosuje się w bardziej tradycyjnych metodologiach rozwoju oprogramowania, takich jak model wodospadowy, gdzie wymagania są zapisywane na początku i analizowane szczegółowo przed rozpoczęciem rozwoju. Przypadki użycia zapewniają bardziej kompletny i szczegółowy obraz funkcjonalności systemu i mogą służyć do tworzenia szczegółowych przypadków testowych i kryteriów akceptacji.
Jednak przypadki użycia mają pewne ograniczenia. Mogą być trudne do zrozumienia dla stakeholderów niebędących technikami, a ich tworzenie i utrzymanie może być czasochłonne. Skupiają się również na interakcjach między użytkownikami a systemem, a nie na potrzebach i celach użytkownika.
Historie użytkownika w porównaniu do przypadków użycia: Kiedy stosować każdą z nich
Historie użytkownika i przypadki użycia to obie przydatne techniki do zapisywania wymagań, ale są odpowiednie dla różnych sytuacji.
Stosuj historie użytkownika, gdy:
- Chcesz zapisywać potrzeby i cele użytkownika w prostym, łatwym do zrozumienia formacie
- Używasz metodologii Agile, takich jak Scrum lub Kanban
- Chcesz priorytetyzować wymagania na podstawie potrzeb użytkownika
- Chcesz zachęcać do współpracy i rozmów między zespołem programistycznym a stakeholderami
- Chcesz skupić się na dostarczaniu małych, stopniowych fragmentów funkcjonalności
Stosuj przypadki użycia, gdy:
- Chcesz zapisywać szczegółowy obraz funkcjonalności systemu
- Używasz bardziej tradycyjnej metodyki rozwoju oprogramowania
Podsumowanie
Historie użytkownika i przypadki użycia to obie wartościowe techniki do zapisywania i opisywania wymagań z perspektywy końcowych użytkowników. Choć historie użytkownika są przydatne do zapisywania potrzeb i celów użytkownika w prostym i łatwym do zrozumienia formacie, przypadki użycia zapewniają bardziej szczegółowy obraz funkcjonalności systemu i jego interakcji z użytkownikami. Wybór techniki do użycia zależy od konkretnego projektu i stosowanej metodyki rozwoju. Na końcu obie techniki mogą pomóc zapewnić, że oprogramowanie stworzone spełnia potrzeby swoich końcowych użytkowników, co prowadzi do bardziej pomyślnego produktu.