Przejdź do treści
Read this post in: de_DEen_USes_ESfr_FRid_IDjapl_PLpt_PTru_RUvizh_CNzh_TW
Home » Agile & Scrum » Zrozumienie frameworku DEEP w celu skutecznego zarządzania backlogiem produktu

Zrozumienie frameworku DEEP w celu skutecznego zarządzania backlogiem produktu

Backlog produktu to kluczowy element rozwoju produktu Agile. Jest to dokument dynamiczny, który zawiera wszystkie funkcje, wymagania, ulepszenia i poprawki, które muszą zostać zrealizowane w celu wydania produktu. Skuteczne zarządzanie backlogiem produktu jest niezbędne, aby zapewnić, że produkt spełnia potrzeby użytkowników i interesariuszy. Framework DEEP to zestaw wytycznych, które mogą pomóc zespołom skutecznie zarządzać backlogiem produktu.

Co to jest framework DEEP

DEEP oznacza odpowiednio szczegółowy, oszacowany, emergentny i priorytetowy. Każdy element w backlogzie produktu powinien być odpowiednio szczegółowo opisany, oszacowany w punktach historii, emergentny i priorytetowy na podstawie kilku czynników, takich jak wartość użytkownika, wartość biznesowa, możliwość techniczna, złożoność i zależności. Przyjmując framework DEEP, zespoły mogą skutecznie zarządzać backlogiem produktu, zapewniając, że elementy w backlogu są odpowiednio szczegółowo opisane, oszacowane, emergentne i priorytetowe.

Oto krótki przegląd każdego elementu frameworku DEEP:

  1. Odpowiednio szczegółowy: Każdy element w backlogzie produktu powinien być odpowiednio szczegółowo opisany, aby zespół miał jasne zrozumienie, co musi zostać zrealizowane. Poziom szczegółowości powinien być wystarczający, aby zapewnić jasność i kierunek zespołowi programistycznemu.
  2. Oszacowany: Każdy element w backlogzie produktu powinien być oszacowany w punktach historii, aby zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do realizacji. Punkty historii służą do oszacowania ilości pracy potrzebnej do zakończenia danego elementu.
  3. Emergentny: Backlog produktu to dokument dynamiczny, który jest ciągle aktualizowany w miarę, jak zespół zdobywa głębsze zrozumienie wymagań produktu. Elementy mogą być dodawane, usuwane lub aktualizowane na podstawie zmian w wymaganiach produktu.
  4. Priorytetowy: Backlog produktu powinien być priorytetowy na podstawie kilku czynników, takich jak wartość użytkownika, wartość biznesowa, możliwość techniczna, złożoność i zależności. Priorytetowanie pomaga zespołowi programistycznemu skupić się najpierw na najważniejszych elementach.

Przyjmując framework DEEP, zespoły mogą skutecznie zarządzać backlogiem produktu, zapewniając, że elementy w backlogu są odpowiednio szczegółowo opisane, oszacowane, emergentne i priorytetowe. Pomaga to zespołowi stworzyć kompletny i priorytetowy backlog produktu, który odzwierciedla obecne zrozumienie wymagań produktu.

DEEP in product backlog

Przykład – MIS

Opis problemu

ABC Corporation to firma detaliczna działająca już ponad 20 lat. W ciągu lat firma znacznie się rozrosła i obecnie posiada wiele lokalizacji oraz dużą bazę klientów. Aby nadążyć za konkurencją, ABC Corporation zainwestowała w system IT, który pomaga jej zarządzać zapasami, sprzedażą i danymi klientów.

Jednak w ostatnich miesiącach system IT powoduje problemy. System jest wolny, a przetwarzanie transakcji trwa długo. Spowodowało to długie kolejki w kasach, frustrację klientów i utratę sprzedaży. Dodatkowo system jest podatny na błędy, co prowadzi do niepoprawnych danych o zapasach, a to z kolei spowodowało braki i nadmiar towarów.

Zespół IT pracuje nad rozwiązaniem problemów, ale ma trudności z wyznaczeniem ich przyczyny. System jest złożony, a istnieje wiele różnych komponentów, które muszą działać bez zarzutu. Zespół IT próbował zoptymalizować system poprzez dodanie więcej pamięci, aktualizację oprogramowania i zwiększenie mocy przetwarzania. Jednak te działania nie rozwiązały podstawowych problemów.

Problemy z systemem IT powodują istotne zakłócenia w działalności firmy. Firma traci klientów, a jej reputacja cierpi. Zespół IT jest pod presją, by szybko znaleźć rozwiązanie, ale ma trudności z wyznaczeniem przyczyny problemów. Zarząd firmy obawia się wpływu na wynik finansowy i rozważa zatrudnienie zewnętrznych konsultantów, aby pomóc w rozwiązaniu problemów z systemem IT.

Stworzenie początkowego backlogu produktu

Kroki tworzenia początkowego backlogu produktu:

  1. Zidentyfikuj główne obszary problemów: Na podstawie podanego scenariusza główne obszary problemów to wolny i podatny na błędy system IT, co prowadzi do długich kolejek w kasach, frustracji klientów, niepoprawnych danych o zapasach, braków i nadmiaru towarów.
  2. Zidentyfikuj interesariuszy: interesariuszami w tym scenariuszu są zarząd firmy, zespół IT, pracownicy detaliczni i klienci.
  3. Przeprowadź mózgowy szturm nad potencjalnymi rozwiązaniami: Pracuj z interesariuszami, aby zidentyfikować potencjalne rozwiązania problemów. Niektóre potencjalne rozwiązania mogą obejmować modernizację sprzętu, optymalizację oprogramowania, poprawę infrastruktury sieciowej, wdrożenie nowego systemu POS oraz poprawę szkoleń dla pracowników detalicznych.
  4. Priorytetyzuj rozwiązania: Priorytetyzuj potencjalne rozwiązania na podstawie ich wpływu na firmę, realizowalności i kosztów. Weź pod uwagę opinie interesariuszy i przeprowadź analizę kosztów i korzyści dla każdego rozwiązania.
  5. Rozbij rozwiązania na mniejsze zadania:Po priorytetowaniu rozwiązań podziel je na mniejsze zadania lub historie użytkownika. Każde zadanie powinno być konkretne, mierzalne, osiągalne, istotne i ograniczone czasowo.
  6. Oszacuj wysiłek wymagany dla każdego zadania: Oszacuj wysiłek wymagany dla każdego zadania w punktach historii. Użyj danych historycznych lub ekspertowej oceny, aby oszacować poziom wymaganego wysiłku.
  7. Priorytetowe zadania: Priorytetuj zadania na podstawie ich wpływu na biznes oraz zależności między zadaniami.
  8. Utwórz początkową listę produktu: Utwórz początkową listę produktu, ustawiając wszystkie zadania w kolejności priorytetów. Włącz opis każdego zadania oraz oszacowany wysiłek w punktach historii.

Format tabeli dla początkowej listy produktu:

Priorytet Historia użytkownika Opis Oszacowany wysiłek (punkty historii)
1 Modernizacja sprzętu Modernizacja sprzętu w celu poprawy wydajności systemu 13
2 Optymalizacja oprogramowania Optymalizacja oprogramowania w celu poprawy wydajności systemu 8
3 Poprawa infrastruktury sieciowej Poprawa infrastruktury sieciowej w celu zmniejszenia opóźnień i poprawy wydajności systemu 5
4 Wdrożenie nowego systemu POS Wdrażanie nowego systemu POS w celu poprawy szybkości przetwarzania transakcji i zmniejszenia błędów 21
5 Szkolenie pracowników detalicznych Poprawa szkoleń pracowników detalicznych w celu zmniejszenia błędów i poprawy obsługi klienta 8
6 Ulepszanie zarządzania zapasami Ulepszanie zarządzania zapasami w celu zmniejszenia braków i nadmiaru towarów 13

Uwaga: punkty historii są szacowane i mogą wymagać dopracowania podczas sesji dopasowania listy priorytetów i planowania sprintów.

Dopracuj elementy listy priorytetów produktu

Niektóre z wymienionych powyżej elementów listy priorytetów produktu mogą być zbyt duże, aby zmieścić się w jednym sprintie. Oto kilka opcji dopracowania ich do odpowiednich epików lub historii użytkownika:

  1. Modernizacja sprzętu: Może zostać podzielone na kilka mniejszych historii użytkownika, takich jak „Badania i wybór odpowiedniego sprzętu”, „Zakup i instalacja nowego sprzętu” oraz „Testowanie i weryfikacja nowego sprzętu.”
  2. Optymalizacja oprogramowania: Może zostać podzielone na kilka mniejszych historii użytkownika, takich jak „Zidentyfikowanie węzłów zatkania wydajności”, „Opracowanie i wdrożenie optymalizacji wydajności” oraz „Testowanie i weryfikacja poprawek wydajności.”
  3. Wdrożenie nowego systemu POS: Może stanowić epik zawierający kilka historii użytkownika, takich jak „Badania i wybór odpowiedniego systemu POS”, „Skonfigurowanie i dostosowanie systemu POS”, „Szkolenie pracowników detalicznych w nowym systemie POS” oraz „Testowanie i weryfikacja nowego systemu POS.”
  4. Szkolenie pracowników detalicznych: Może zostać podzielone na kilka mniejszych historii użytkownika, takich jak „Opracowanie materiałów szkoleniowych”, „Zaplanowanie i przeprowadzenie sesji szkoleniowych” oraz „Ocena skuteczności szkoleń.”

Poprzez podzielenie tych większych elementów listy priorytetów produktu na mniejsze, łatwiejsze do zarządzania historie użytkownika, zespół może łatwiej szacować nakłady pracy, priorytetyzować i planować sprinty oraz skupić się na dostarczaniu wartości dla firmy i jej stakeholderów.

Oto zaktualizowana tabela z dopracowanymi elementami listy priorytetów produktu (lub historiami użytkownika):

Priorytet Epik/Historia użytkownika Opis Szacunkowy nakład pracy (punkty historii)
1 Modernizacja sprzętu Badania i wybór odpowiedniego sprzętu 5
Zakup i instalacja nowego sprzętu 5
Testowanie i weryfikacja nowego sprzętu 3
2 Optymalizacja oprogramowania Identyfikacja węzłów zakłóceń wydajności 3
Opracowanie i wdrożenie optymalizacji wydajności 5
Testowanie i potwierdzanie poprawy wydajności 2
3 Ulepszenie infrastruktury sieciowej Ulepszenie infrastruktury sieciowej w celu zmniejszenia opóźnień i poprawy wydajności systemu 5
4 Wdrożenie nowego systemu POS Badania i wybór odpowiedniego systemu POS 5
Konfiguracja i dostosowanie systemu POS 8
Szczepianie pracowników detalicznych w nowym systemie POS 5
Testowanie i potwierdzanie nowego systemu POS 3
5 Szczepianie pracowników detalicznych Opracowanie materiałów szkoleniowych 3
Planowanie i przeprowadzanie sesji szkoleniowych 3
Ocena skuteczności szkoleń 2
6 Udoskonal zarządzanie zapasami Udoskonal zarządzanie zapasami w celu zmniejszenia braków i nadmiaru towarów 8

Uwaga: punkty historii są szacowane i mogą wymagać dopracowania podczas sesji dopasowania backlogu i planowania sprintów.

Ocena zaktualizowanego backlogu produktu pod kątem zasad DEEP

Oto omówienie każdej historii użytkownika w zaktualizowanym backlogu produktu pod kątem zasad DEEP:

  1. Modernizacja sprzętu
  • Dokładnie opracowana: historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze sformułowana, co wskazuje, że zespół musi przeprowadzić badania i dobrać odpowiedni sprzęt, zakupić i zainstalować nowy sprzęt oraz przetestować i zweryfikować nowy sprzęt.
  • Szacowanie: historia użytkownika została oszacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do zakończenia pracy.
  • Ewolucyjna: historia użytkownika jest ewolucyjna, ponieważ zespół może potrzebować dostosować wybór sprzętu lub proces instalacji na podstawie swoich ustaleń w trakcie etapów badań i testów.
  • Priorytetowa: historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na wydajność systemu, przy czym modernizacja sprzętu otrzymuje najwyższy priorytet.
  1. Optymalizacja oprogramowania
  • Dokładnie opracowana: historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze sformułowana, co wskazuje, że zespół musi zidentyfikować węzły zatkania wydajności, opracować i wdrożyć optymalizacje wydajności oraz przetestować i zweryfikować poprawy wydajności.
  • Szacowanie: historia użytkownika została oszacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do zakończenia pracy.
  • Ewolucyjna: historia użytkownika jest ewolucyjna, ponieważ zespół może potrzebować dostosować podejście do optymalizacji na podstawie swoich ustaleń w trakcie etapu testowania.
  • Priorytetowa: historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na wydajność systemu, przy czym optymalizacja oprogramowania otrzymuje drugi najwyższy priorytet.
  1. Udoskonalenie infrastruktury sieciowej
  • Dokładnie opracowana: historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze sformułowana, co wskazuje, że zespół musi poprawić infrastrukturę sieciową w celu zmniejszenia opóźnień i poprawy wydajności systemu.
  • Szacowanie: historia użytkownika została oszacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do zakończenia pracy.
  • Ewolucyjna: historia użytkownika nie jest tak ewolucyjna jak inne historie użytkowników, ponieważ zespół prawdopodobnie dobrze rozumie wymagane poprawki infrastruktury sieciowej.
  • Priorytetowa: historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na wydajność systemu, przy czym doskonalenie infrastruktury sieciowej otrzymuje średni priorytet.
  1. Wdrożenie nowego systemu POS
  • Dokładnie opracowana: historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze sformułowana, co wskazuje, że zespół musi przeprowadzić badania i dobrać odpowiedni system POS, skonfigurować i dostosować system POS, przeprowadzić szkolenia pracowników detalicznych w zakresie nowego systemu POS oraz przetestować i zweryfikować nowy system POS.
  • Szacowanie: historia użytkownika została oszacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do zakończenia pracy.
  • Ewolucyjna: historia użytkownika jest ewolucyjna, ponieważ zespół może potrzebować dostosować wybór lub podejście do konfiguracji na podstawie swoich ustaleń w trakcie etapu testowania.
  • Priorytetowa: historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na wydajność systemu, przy czym wdrożenie nowego systemu POS otrzymuje wysoki priorytet.
  1. Szkolenie pracowników detalicznych
  • Dokładnie opracowana: historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze sformułowana, co wskazuje, że zespół musi przygotować materiały szkoleniowe, zaplanować i przeprowadzić sesje szkoleniowe oraz ocenić skuteczność szkoleń.
  • Szacowanie: historia użytkownika została oszacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom zaangażowania wymaganego do zakończenia pracy.
  • Emergent: Historia użytkownika nie jest tak emergentna jak niektóre inne historie użytkownika, ponieważ zespół prawdopodobnie dobrze rozumie potrzebne materiały i sesje szkoleniowe.
  • Priorytet: Historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na redukcję błędów i poprawę obsługi klienta, a szkolenie pracowników detalicznych otrzymuje średni priorytet.
  1. Ulepszanie zarządzania zapasami
  • Odpowiednio szczegółowa: Historia użytkownika jest precyzyjna i dobrze zdefiniowana, co wskazuje na konieczność poprawy zarządzania zapasami w celu zmniejszenia braków i nadmiaru towaru.
  • Szacowane: Historia użytkownika jest szacowana w punktach historii, co pozwala zespołowi zrozumieć poziom wysiłku wymaganego do zakończenia pracy.
  • Emergent: Historia użytkownika nie jest tak emergentna jak niektóre inne historie użytkownika, ponieważ zespół prawdopodobnie dobrze rozumie potrzebne ulepszenia w zakresie zarządzania zapasami.
  • Priorytet: Historia użytkownika jest priorytetowa na podstawie wpływu na redukcję braków i nadmiaru towaru, a ulepszanie zarządzania zapasami otrzymuje średni priorytet.

Ogólnie rzecz biorąc, uaktualniona lista produktu dobrze odpowiada zasadom DEEP. Każda historia użytkownika jest odpowiednio szczegółowa, szacowana, emergentna i priorytetowa, co pozwala zespołowi efektywnie zarządzać listą produktu i dostarczać wartość dla przedsiębiorstwa i jego stakeholderów. Priorytet historii użytkownika opiera się na ich wpływie na wydajność systemu, redukcji błędów i poprawie obsługi klienta, co wspiera ogólne cele projektu.

Ulepszanie listy produktu

Choć uaktualniona lista produktu wydaje się dobrze odpowiadać zasadom DEEP, zawsze istnieje miejsce na poprawę. Oto możliwe obszary ulepszenia:

  1. Odpowiednio szczegółowa: Historie użytkownika w liście produktu mogą zostać dalej dopracowane, aby zapewnić odpowiedni poziom szczegółowości. Może to obejmować rozkładanie większych historii użytkownika na mniejsze lub dostarczanie większej ilości kontekstu i jasności w zakresie wymagań.
  2. Szacowane: Punkty historii przypisane do każdej historii użytkownika mogą zostać dopracowane na podstawie rzeczywistych danych z poprzednich sprintów lub rozwijającego się zrozumienia wymagań przez zespół.
  3. Emergent: Lista produktu może być ciągle przeglądana i dopracowywana, aby zapewnić jej emergentność. Zespół może uwzględnić opinie stakeholderów lub dostosować listę na podstawie nowych informacji pojawiających się podczas rozwoju.
  4. Priorytet: Priorytet historii użytkownika może zostać dopracowany na podstawie zmieniających się potrzeb biznesowych lub opinii stakeholderów. Zespół może regularnie przeglądać listę, aby upewnić się, że najważniejsze historie użytkownika są najpierw realizowane.

Ogólnie rzecz biorąc, lista produktu jest dokumentem żyjącym, który powinien być ciągle przeglądany i dopracowywany, aby zapewnić zgodność z zasadami DEEP i wspierać cele projektu. Zespół powinien być otwarty na opinie i aktywnie poszukiwać sposobów na poprawę listy produktu przez cały proces rozwoju.

Podsumowanie

Paradigma DEEP jest kluczowe dla skutecznego zarządzania listą produktu, ponieważ pomaga zespołom tworzyć kompleksową i priorytetową listę produktu, która odzwierciedla obecne zrozumienie wymagań produktu. Poziom szczegółowości powinien być wystarczający, aby zapewnić jasność i kierunek zespołowi rozwojowemu. Punkty historii służą do szacowania ilości pracy potrzebnej do zakończenia zadania, a lista produktu jest ciągle aktualizowana na podstawie zmian w wymaganiach produktu. Priorytet pomaga zespołowi skupić się najpierw na najważniejszych elementach.

Paradigma DEEP dostarcza zestaw wytycznych dla skutecznego zarządzania listą produktu. Gwarantuje ono, że lista produktu jest odpowiednio szczegółowa, szacowana, emergentna i priorytetowa na podstawie różnych czynników, takich jak wartość dla użytkownika, wartość biznesowa, realizowalność techniczna, złożoność i zależności. Przyjmując paradigma DEEP, zespoły mogą skutecznie zarządzać listą produktu, zapewniając, że produkt spełnia potrzeby użytkowników i stakeholderów.

Dodaj komentarz