Zrozumienie struktury zawartości architektury w TOGAF: kompleksowy przegląd

Open Group Architecture Framework (TOGAF) to popularny framework architektury przedsiębiorstwa. Zapewnia strukturalny podejście do projektowania, planowania, wdrażania i zarządzania architekturą przedsiębiorstwa. Jednym z kluczowych elementów TOGAF jest struktura zawartości architektury, która opisuje typy produktów pracy architektonicznej, które powinny zostać wytworzone podczas rozwoju architektury przedsiębiorstwa. W tym artykule omówimy kluczowe koncepcje struktury zawartości architektury, w tym bloki budowlane, artefakty i produkty końcowe, oraz ich relacje do Metody Rozwoju Architektury TOGAF (ADM).

Jak wspomniano wcześniej, Struktura zawartości architekturyto składnik standardu TOGAF, który zapewnia strukturę do organizowania i kategoryzowania różnych typów produktów pracy architektonicznej używanych w architekturze przedsiębiorstwa. Framework dzieli produkty pracy architektonicznej na trzy kategorie:

Produkty końcowe

W TOGAF produktem końcowym jest określony typ produktu pracy, który jest formalnie sprawdzany, akceptowany i zatwierdzany przez stakeholderów. Produkty końcowe są zazwyczaj określone umownie, co oznacza, że są one zdefiniowane i uzgodnione w umowie lub porozumieniu między przedsiębiorstwem a jego stakeholderami.

Produkty końcowe są ważnym wynikiem projektów w ramach frameworku architektury przedsiębiorstwa. Odpowiadają one na konkretne rezultaty projektu, takie jak dokumenty, raporty lub inne artefakty, które dostarczają wgląd w obraz architektury w konkretnym momencie. Te produkty końcowe mogą być wykorzystywane do komunikacji postępów projektu, zapewnienia zgodności stakeholderów oraz wspierania podejmowania decyzji w całym cyklu życia projektu.

Po zakończeniu projektu wszystkie produkty końcowe w formie dokumentacji są zazwyczaj archiwizowane lub przechowywane w Repozytorium Architektury. Repozytorium Architektury pełni funkcję modelu referencyjnego, standardu lub zrzutu architektury w konkretnym momencie. Może to być przydatne dla przyszłych projektów lub inicjatyw, ponieważ zapewnia historyczny zapis architektury organizacji i decyzji, które zostały podjęte w trakcie rozwoju.

Przykłady produktów końcowych w ramach frameworku TOGAF mogą obejmować:

dokument Wizji Architektury,
dokument Architektury Biznesowej, lub
dokument Architektury Danych.

Każdy z tych produktów końcowych reprezentuje konkretny aspekt architektury przedsiębiorstwa i dostarcza cennego wglądu w obecną sytuację organizacji oraz jej cele na przyszłość.

Artefakty

W TOGAF artefakty definiowane są jako produkty pracy architektonicznej, które opisują konkretny aspekt architektury. Mogą one przyjmować formę list, macierzy, diagramów lub innych typów dokumentacji, które dostarczają wglądu w różne aspekty obrazu architektury.

Artefakty można podzielić na trzy typy: katalogi, macierze i diagramy.

Katalogi to listy powiązanych elementów, takich jak lista możliwości biznesowych lub lista komponentów technologicznych.
Macierze pokazują relacje między różnymi elementami, takimi jak macierz pokazująca, jak możliwości biznesowe są powiązane z procesami biznesowymi.
Diagramy to wizualne reprezentacje elementów architektury, takie jak diagram systemu lub diagram przepływu procesu.

Artefakty często znajdują się w produktach końcowych, które są formalnie sprawdzane, akceptowane i zatwierdzane przez stakeholderów. Na przykład dokument Architektury Biznesowej może zawierać katalog możliwości biznesowych, macierz pokazującą relacje między tymi możliwościami a procesami biznesowymi je wspierającymi, oraz diagram architektury biznesowej na poziomie ogólnym.

Oprócz tego, że artefakty są zawarte w produktach końcowych, mogą również być przechowywane w Repozytorium Architektury w celu późniejszego odniesienia. Repozytorium Architektury pełni funkcję centralnego miejsca do przechowywania i zarządzania wszystkimi artefaktami i innymi zasobami używanymi w frameworku architektury przedsiębiorstwa. Może to obejmować wszystko od zasad i standardów architektury po modele referencyjne i szablony.

Ogólnie rzecz biorąc, artefakty są ważną częścią frameworku TOGAF, ponieważ zapewniają zrozumiałe sposoby dokumentowania i komunikowania różnych aspektów obrazu architektury. Tworząc i utrzymując wysokiej jakości artefakty, organizacje mogą poprawić swoją zdolność do zarządzania i optymalizacji architektury przedsiębiorstwa w czasie.

Blok budowlany

Blok budowlany to elementy możliwości przedsiębiorstwa, które mogą być łączone z innymi blokami budowlanymi w celu dostarczenia architektur i rozwiązań. Mogą one być definiowane na różnych poziomach szczegółowości, w zależności od etapu rozwoju architektury. Na przykład w wczesnych etapach rozwoju blok budowlany może być ogólnym opisem lub szkicem koncepcji, a w późniejszych etapach może być bardziej szczegółowo zdefiniowany wraz z towarzyszącymi artefaktami.

Blok budowlany architektury (ABB) to blok budowlany opisujący wymaganą możliwość architektury przedsiębiorstwa. Służą do kształtowania specyfikacji bloków budowlanych rozwiązań (SBB), które będą używane do wdrożenia tej możliwości. ABB są zazwyczaj blokami wyższego poziomu, bardziej abstrakcyjnymi w naturze i zapewniają ogólną strukturę architektury.

Z kolei bloki budowlane rozwiązań (SBB) to elementy, które będą używane do wdrożenia wymaganej możliwości. SBB są blokami niższego poziomu, bardziej szczegółowymi i konkretnymi w naturze. Mogą być wykorzystywane do realizacji architektur i rozwiązań przedsiębiorstwa, a zazwyczaj wspierane są dodatkowymi artefaktami, takimi jak diagramy, modele lub specyfikacje.

Na przykład, załóżmy, że przedsiębiorstwo chce stworzyć możliwość obsługi klientów. Blok budowlany architektury mógłby być ogólnym opisem możliwości obsługi klientów, podczas gdy bloki budowlane rozwiązań mogłyby obejmować konkretne elementy, takie jak oprogramowanie do zarządzania danymi klientów, proces obsługi klientów oraz aplikacja skierowana do klientów. Te SBB mogłyby zostać dalej rozłożone na jeszcze bardziej szczegółowe bloki budowlane, takie jak konkretne moduły oprogramowania lub poszczególne kroki w procesie obsługi klientów.

Poprzez wykorzystanie tych trzech kategorii do opisania różnych typów produktów pracy architektonicznej, struktura zawartości architektury zapewnia kompleksowe podejście do organizowania i zarządzania produktami pracy architektonicznej w przedsiębiorstwie.

Zależności między produktami końcowymi, artefaktami i blokami budowlanymi

Związek między produktami końcowymi, artefaktami i blokami konstrukcyjnymi jest ważnym aspektem frameworka TOGAF.

Produkty końcowe to formalne produkty pracy określone umownie, które są przeglądarki, zaakceptowane i potwierdzone przez stakeholderów. Produkty końcowe reprezentują wynik projektów i zazwyczaj przyjmują formę dokumentacji, która jest archiwizowana lub przekazywana do Repozytorium Architektury w celu późniejszego odniesienia. Produkty końcowe mogą zawierać wiele artefaktów, które są produktami architektonicznymi opisującymi konkretny aspekt architektury.

Artefakty można z kolei klasyfikować jako katalogi, macierze lub schematy i mogą reprezentować szeroki zakres różnych elementów architektury, takich jak możliwości biznesowe, modele danych lub elementy technologiczne. Artefakty mogą również służyć do opisu relacji między różnymi elementami architektury, takimi jak sposób, w jaki możliwości biznesowe są powiązane z procesami biznesowymi.

Blok konstrukcyjny z kolei reprezentuje elementy powtarzalne zdolności organizacji, które mogą być łączone z innymi blokami konstrukcyjnymi w celu dostarczenia architektur i rozwiązań. Bloki konstrukcyjne architektury (ABB) opisują wymagane możliwości i kształtują specyfikację bloków konstrukcyjnych rozwiązań (SBB), które reprezentują elementy, które będą używane do wdrożenia wymaganej możliwości. Na przykład możliwość obsługi klienta może być wymagana w organizacji, wspierana przez wiele SBB, takich jak procesy, dane i oprogramowanie aplikacyjne.

Zatem relacja między produktami końcowymi, artefaktami i blokami konstrukcyjnymi polega na tym, że produkty końcowe mogą zawierać wiele artefaktów, które mogą być wykorzystywane do opisu różnych aspektów krajobrazu architektury. Bloki konstrukcyjne, takie jak ABB i SBB, są wykorzystywane do wdrożenia wymaganych możliwości opisanych przez artefakty i produkty końcowe. Wykorzystując bloki konstrukcyjne, organizacje mogą tworzyć elementy powtarzalne, które mogą być łączone w celu dostarczania architektur i rozwiązań w sposób bardziej efektywny i skuteczny.

Przykład – Dokument Definicji Architektury

Podany przykład odnosi się do relacji między produktami końcowymi, artefaktami i blokami konstrukcyjnymi w kontekście tworzenia Dokumentu Definicji Architektury.

Dokument Definicji Architektury to formalny produkt końcowy, który dokumentuje opis architektury, zapewniający kompleksowy obraz architektury organizacji. Ten dokument zazwyczaj zawiera kilka uzupełniających artefaktów, które są konkretnymi produktami pracy opisującymi określony aspekt architektury.

W podanym przykładzie tworzony jest schemat przepływu procesu, aby opisać proces obsługi wywołań docelowych, który jest blokiem konstrukcyjnym reprezentującym określoną potrzebną architekturze możliwość. Schemat przepływu procesu jest artefaktem opisującym interakcje, wejścia i wyjścia procesu obsługi wywołań. Ten artefakt może również opisywać inne bloki konstrukcyjne, takie jak uczestnicy procesu, np. przedstawiciel obsługi klienta.

Ten przykład ilustruje, jak produkty końcowe, artefakty i bloki konstrukcyjne są ze sobą powiązane w ramach frameworka TOGAF. Dokument Definicji Architektury jest formalnym produktem końcowym zawierającym zbiór uzupełniających artefaktów opisujących bloki konstrukcyjne istotne dla architektury. Te artefakty z kolei opisują konkretne możliwości, procesy, modele danych i elementy technologiczne tworzące architekturę organizacji.

Model Kontentu

Model Kontentu to model koncepcyjny używany w TOGAF do definiowania i organizowania typów bloków konstrukcyjnych, które mogą istnieć w architekturze, oraz sposobu ich opisu i relacji między nimi. Innymi słowy, Model Kontentu to model koncepcyjny opisujący zawartość architektury pod kątem jej składników i ich relacji. Daje on ogólne spojrzenie na zawartość architektury, w tym typy artefaktów i bloków konstrukcyjnych, które są używane, jak również relacje między nimi. Model Kontentu służy do organizowania i kategoryzowania zawartości architektury oraz zapewnienia jej spójności i zgodności z ogólnym wizjonerskim obrazem i celami architektury.

Związek między TOGAF ADM a Frameworkiem Kontentu

TOGAF ADM (Metoda Rozwoju Architektury) to proces tworzenia architektury organizacji, który prowadzi organizację od obecnej stanu bazowego do przyszłego stanu docelowego. ADM składa się z kilku faz, w tym wizjonerskich, definicji architektury, planowania transformacji i zarządzania architekturą, każda z własnym zestawem danych wejściowych i wyjściowych.

Framework kontentu zapewnia strukturę dla produktów końcowych tworzonych w każdej fazie ADM. Określa typy produktów końcowych, które powinny być tworzone, takie jak katalogi, macierze i schematy, oraz sposób ich wpasowania w ogólny obraz architektury organizacji. Framework kontentu definiuje również relacje między różnymi blokami konstrukcyjnymi oraz sposób ich opisu i powiązania ze sobą.

Wykorzystując framework kontentu jako towarzyszący ADM, architekci mogą zapewnić, że tworzą odpowiednie typy produktów końcowych w każdej fazie procesu i że są one zgodne z ogólnym obrazem architektury organizacji. ADM dostarcza proces tworzenia architektury, podczas gdy framework kontentu dostarcza strukturę dla produktów końcowych tworzących architekturę. Razem tworzą kompleksowy podejście do tworzenia architektury organizacji.

Podsumowanie

Framework Kontentu Architektury to kluczowy element frameworka TOGAF dla architektury organizacji. Dostarcza strukturalne podejście do opisu typów produktów pracy architektonicznej, które powinny być tworzone podczas rozwoju architektury organizacji. Framework opiera się na trzech kategoriach: produktach końcowych, artefaktach i blokach konstrukcyjnych. Produkty końcowe to produkty pracy formalnie przeglądarki i zaakceptowane przez stakeholderów, podczas gdy artefakty to produkty architektoniczne opisujące konkretny aspekt architektury. Bloki konstrukcyjne to elementy powtarzalne zdolności organizacji, które mogą być łączone w celu dostarczania architektur i rozwiązań.

Framework Kontentu Architektury jest wązko powiązany z Metodą Rozwoju Architektury TOGAF (ADM), która opisuje proces przechodzenia od stanu bazowego organizacji do stanu docelowego organizacji. ADM wymaga danych wejściowych w każdej fazie procesu i generuje dane wyjściowe jako wynik wykonania kilku kroków. Framework Kontentu Architektury dostarcza podstawową strukturę dla ADM, która szczegółowo definiuje dane wejściowe i wyjściowe oraz umieszcza każdy produkt końcowy w kontekście kompleksowego obrazu architektury organizacji.